Dawno temu,
Zła Królowa wygnała wszystkie znane postacie z bajek do naszego świata.
Kto zna prawdę, a kto może przełamać klątwę?
Nie możesz igrać z klątwą.
Nie możemy być razem.
Jeśli to wypiję, przestanę go kochać?
Nawet nie będziesz go pamiętała.
Powiedziałam mu, że powinni być razem.
- Przynieście mi jego głowę! - Wskakuj!
Minęły 24 godziny, odkąd zaginęła Kathryn.
W środku jest ludzkie serce.
Znalezione odciski należą do Mary Margaret.
ONCE UPON A TIME 01x16
Heart of Darkness - Serce ciemności -
:: Project HAVEN::
Tłumaczenie: moniuska Korekta: loodka
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Kapturku, uważaj!
Musimy uciekać. Znaleźli nas.
Jedź. Ja się nimi zajmę.
Nie zostawię cię, Kapturku.
Znajdź Śnieżkę. Tylko to się liczy!
Co masz zamiar zrobić?
Daję ci fory.
Proszę, obróć się w prawo.
Emmo, to jakaś pomyłka. Nie zabiłam Kathryn.
Jasne, że tego nie zrobiłaś.
Mimo naszej przyjaźni jestem szeryfem i muszę trzymać się dowodów.
Które wskazują na mnie?
Emmo, wczoraj to był David. Coś tu nie gra.
Wiem, ale to twoje odciski, a nie jego są na pudełku...
więc teraz musimy zająć się... tym.
Dowodami, które mówią, że wycięłam Kathryn serce
i zakopałam w lesie. To niedorzeczne.
Gdybym cię nie zatrzymała,
przy tych dowodach wyglądałoby to na protekcję.
Regina by mnie zwolniła, a wiesz, co zrobiłaby potem?
Sprowadziłaby kogoś, kto by cię oskarżył.
Więc trochę cierpliwości i zaufaj mi.
Nic nie zrobimy, póki nie sprawdzimy, czy to serce Kathryn,
a ja wciąż czekam na wyniki badań DNA.
W międzyczasie muszę zadać ci kilka pytań.
To jakieś szaleństwo. Nigdy bym nikogo nie skrzywdziła.
- Śnieżko, co robisz? - Pozbywam się z domu szkodników.
- Czego chcesz? - Czas na kolację.
Nie jestem głodna.
Przygotowaliśmy dzisiaj coś specjalnego.
Ktoś umarł?
Śnieżko, może usiądziesz?
Co tu robi ten brudny świerszcz?!
Nazywam się Jiminy i zaprosili mnie twoi przyjaciele.
Martwią się o ciebie i chcieliby ci coś powiedzieć.
Gburku, może ty zaczniesz?
"Śnieżko, zmieniłaś się. Stałaś się zła, irytująca i złośliwa".
Zmieniłam się? Kim jesteś, że mi to wypominasz?
Śnieżko, proszę, to twoi przyjaciele i martwią się o ciebie.
Kto chce być następny?
"Zeszłej nocy przyniosłaś do domu belę słomy, chociaż wiesz, że jestem...
- na nią uczulony". - Jesteś uczulony na wszystko.
Stłukłaś mój kubek!
Ciesz się, że nie stłukłam twojej okropnej gęby!
Jesteś najgorszą, najpaskudniejszą, okropną..
Dość! Zobacz, co zrobiłaś z Wesołkiem.
Ten napój, który zażyłaś... który miał usunąć ci z pamięci Księcia...
Zmieniłaś się po jego wypiciu.
Pozwolił mi zapomnieć o wszystkim
i jest mi z tym dobrze.
Ten napój był rozwiązaniem, nie problemem.
Problemem jest to, że mieszkam tu
z bandą krasnali, zamiast w swoim pałacu
z ojcem, jako księżniczka, ale tak już nigdy nie będzie, prawda?
Bo zamordowała go ta sama kobieta,
która posłała Łowczego, by zabił mnie.
Śnieżko, twoja złość na Królową jest zrozumiała.
Ale nie powinnaś wyżywać się na przyjaciołach.
Masz rację. Powinnam wyżyć się na niej.
Zemsta nie jest rozwiązaniem. To cię zmieni.
Zaprowadzi cię to w niewyobrażalny mrok.
Nie chcesz tam iść.
Dobre wieści, koledzy. Skończcie narzekania, odchodzę.
Mam ważniejsze sprawy do załatwienia.
Nie odchodź!
- Śnieżko. - Nie rób tego!
Dokąd idziesz?
Zabić Królową.
Witam, panno Blanchard.
Co ona tutaj robi?
Chciała tu być, żeby się upewnić, że nie będę stronnicza.
To ci nie zaszkodzi.
Nie mam nic do ukrycia.
Pytaj mnie o co chcesz.
Serce znaleziono zakopane przy starym moście.
Wydaje się być wycięte nożem myśliwskim.
Byłaś kiedyś przy tym moście?
Tak. Wiele razy. Spotykałam się tam z Davidem.
- Z panem Nolanem. - Tak.
Z jakiego powodu tam się spotykaliście?
Mieliśmy romans.
Nie jestem z tego dumna.
I wybaczcie, ale to nie zmienia faktu, że nie zabiłam Kathryn.
Widziałaś to kiedyś?
Tak. To moje pudełko na biżuterię.
W tym znaleziono serce.
Nie widzicie, co się tu dzieje?
Ktoś ukradł pudełko i włożył do niego serce.
Nie miałam z tym nic wspólnego. Jestem niewinna!
Już dobrze, panno Blanchard.
Wiem, przez co pani przechodzi.
Wiem, jak to jest stracić ukochaną osobę i być publicznie upokorzoną.
Mnie to zmieniło, zaprowadziło w mrok.
Mogę sobie tylko wyobrazić, co ci zrobiła strata Davida.
Ale ja się nie zmieniłam.
Jestem wciąż tą samą osobą. Dobrą osobą.
Nie zrobiłam tego.
Możemy porozmawiać na korytarzu?
Prosiłam, żebyś pytanie zostawiła mnie.
Skąd wiesz, że tego nie zrobiła?
Jeśli to pudełko zostało skradzione, jak twierdzi,
to czy nie powinno być jakichś śladów włamania?
Mieszkasz z nią. Powiedz, były ślady włamania?
To kobieta, której złamano serce,
a to sprawia, że się robi rzeczy nie do opisania.
Wyleczysz się... kiedyś.
- Czego chcesz? - Informacji.
Gdzie jest Królowa?
Czemu miałbym ci powiedzieć?
Wiesz, co to diament?
Najtwardsza substancja znana człowiekowi...
piękna, drogocenna, prawie niemożliwa do zniszczenia.
Prawie.
To jest kilof z kopalni krasnali.
Ma specjalne ostrze.
Może ono, wierz lub nie, przeciąć diament.
Wyobraź sobie, co może zrobić z ludzkim ciałem...
miękkim, giętkim, wrażliwym ciałem.
Jest w zamku, ale tylko przez noc.
Rano wyrusza do letniego pałacu.
Proszę! Tylko tyle wiem.
Letni pałac był zbudowany dla mojej matki.
Co zamierzasz?
Już ci mówiłam. Chcę zabić królową.
Kradnąc zbroję rycerza?
Zrobię, cokolwiek będzie trzeba, żeby dostać się do zamku.
Zatem zejdź mi z drogi.
Muszę tam dotrzeć, zanim ona wyjedzie.
Postradałaś rozum?
Naprawdę myślisz, że to przebranie kogoś zmyli?
- Dostanę się tam. - Posłuchaj siebie!
Dbasz tylko o zemstę.
Nie dostrzegasz już rzeczywistości.
Nie musi mnie pouczać krasnal ze złymi nawykami.
Nie przyszedłem cię pouczać.
- Przyszedłem ci pomóc. - Pomóc. Jak?
Zabierając cię do Rumplestiltskina.
To on dał ci napój, który wymazał wspomnienia o Księciu.
Jeśli ktoś może ci je zwrócić, to tylko on.
Nie chcę odzyskać wspomnień. Dlatego wypiłam ten napój.
I to cię zmieniło.
Może przynajmniej sprawi, że będziesz taka jak dawniej.
Jest najpotężniejszym człowiekiem na świecie.
Może zrobić wszystko.
Wszystko?
Henry. Co tu robisz? Czemu nie jesteś w szkole?
Musimy pomóc pani Blanchard.
Pomagam jej. Dlatego sprawdzam mieszkanie. A ty zmykaj do domu.
Mowy nie ma.
Tylko nie przeszkadzaj.
Czego szukamy?
Sprawdzam, czy ktoś mógł się włamać.
Szukam uszkodzonych futryn, rozbitego szkła,
- śladów błota... takich rzeczy. - Myślisz, że ktoś ją wrobił.
Tylko to ma sens. Ale nikt nie miał motywu.
- Moja mama miała. - Regina?
Nienawidzi Śnieżki.
Chciałaś motywu.
Nie sądzę, żeby tego można było użyć w sądzie.
Znalazłaś coś?
Ta czekolada chyba sama się nie wypije.
Martwisz się o swoją nauczycielkę?
Ona tego nie zrobiła. Czemu nikt tego nie widzi?
Bo większość ludzi widzi tylko to, co ma przed oczyma.
I myślę, że odpowiedzi nie znajdziesz na dnie tego kubka.
A niby gdzie?
Może w swojej książce?
Wiesz, że jestem pisarzem.
Więc mam tendencję szukania odpowiedzi w literackiej formie.
To tylko książka.
- Czyżby? - Tak.
Obaj wiemy, że jest inaczej.
Mogę prosić wodę?
Co wiesz na ten temat?
Wiem, że to książka z opowieściami.
Jak wszystkie.
Z opowieściami, które wydarzyły się naprawdę.
Myślisz, że moja książka jest prawdziwa?
- Tak prawdziwa jak ja. - Skąd wiesz?
Powiedzmy, że...
jestem wierzący i chcę pomóc innym dostrzec światełko.
Dlatego, mój przyjacielu, tutaj jestem.
- Ale ja już uwierzyłem. - Nie jestem tu dla ciebie, kolego.
Jestem tu dla Emmy.
Chcesz sprawić, że uwierzy? Czemu po prostu jej nie powiesz?
Są tacy ludzie... jak my dwaj,
kierujący się wiarą, ale są tacy, jak Emma, potrzebujący dowodu.
Ostatnim razem, jak szukałem dowodu, utknąłem w starej kopalni.
Można szukać w bezpieczniejszych miejscach.
Ręce na widoku.
Po namyśle... nie rób tego.
- Kto to zrobił? - To wariatka.
Miała kilof. Groziła, że obedrze mnie ze skóry.
- Zła Królowa? - Nie.
- Śnieżka. - Co?
Mówiła, że pragnie śmierci Królowej.
Nigdy nie widziałem nikogo tak żądnego krwi.
Śnieżka nie jest morderczynią. Znam ją.
Może nie znasz.
- Możemy porozmawiać? - Oczywiście.
Te oskarżenia względem Mary Margaret... strasznie mnie dręczą.
Ona tego nie zrobiła.
Rozumiem, przez co przechodzisz.
Zdrada kogoś, na kim nam zależy, bardzo boli.
To dobra dziewczyna. Znam ją.
Może nie znasz. Może tego chciałeś.
Każdy ma ciemną stronę, Davidzie.
Jasne, ale mieć ciemną stronę, a zrobić coś tak złego...
To dwie różne rzeczy. Ona taka nie jest.
Możliwe. Zawsze powtarzam, że zło nie zostało zrodzone.
Zostało nabyte.
Z całym szacunkiem, Regino. Chyba niewiele wiesz o źle.
Jeśli nie ona, to kto to zrobił?
Nie wiem. Tego właśnie próbuję się dowiedzieć.
Ale te omdlenia, które mam... One wszystko zamazują.
Proszę, powiedz, że nie obwiniasz siebie.
Może gdybym zapełnił lukę w pamięci,
dowiódłbym niewinności Mary Margaret.
Jesteś słodki, Davidzie, ale mylisz się.
Zło nigdy nie wygląda na zło.
Czasem wpatruje się w nas, a my nie zdajemy sobie z tego sprawy.
Kratka nadmuchowa?
Emmo, ja nawet nie wiem, gdzie taka kratka u mnie jest.
Ktoś wiedział i ukrył tam nóż myśliwski.
Sprawdziłam i nie znalazłam żadnych śladów włamania.
- Nie wierzysz mi. - Jasne, że wierzę.
Ale to, co myślę, nie ma znaczenia.
Dowody piętrzą się z godziny na godzinę.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Mówię, że powinnaś pomyśleć o adwokacie.
Wspaniały pomysł.
- Pan Gold. - Co tutaj robisz?
- Oferuję swoje usługi prawnicze. - Jesteś prawnikiem?
Nie zastanawiałaś się, skąd znam się na umowach?
Przyjrzałem się szczegółom sprawy, panno Blanchard,
i myślę, że rozważnie byłoby, gdybyś mnie zatrudniła.
A to dlaczego?
Bo pani szeryf aresztowała mnie za pobicie prawie na śmierć,
a zdołałem przekonać sędziego, żeby oddalił zarzuty.
Nie potrzebujemy twoich wpływów. Musimy odkryć prawdę.
Ale akurat wpływy mogą nam się przydać.
Wystarczy, że zajmę się swoją pracą.
Nikt ci nie broni. Jestem tu, żeby pomóc.
Dość tego.
- Proszę, idź stąd. - Słyszałeś.
Mówiłam do ciebie.
On ma rację, Emmo. Potrzebuję pomocy.
A ty musisz robić swoje, bo inaczej będzie po mnie.
Proszę, rób to najlepiej, jak potrafisz
i dowiedź mojej niewinności.
Dopóki to się nie stanie, potrzebuję realnej pomocy.
Zaufaj mi, to najlepsze, co można zrobić dla panny Blanchard.
Powodzenia, Mary Margaret.
Mam nadzieję, że on naprawdę ma na myśli twoje dobro.
- Nie zapłacę panu. - Nie proszę o pieniądze.
- To dlaczego pan to robi? - Powiedzmy, że...
inwestuję w twoją przyszłość.
Napój, który dałeś Śnieżce... zmienił ją całkowicie.
Oczywiście, że ją zmienił.
Uwolnił ją od miłości, zostawiając w sercu wielką pustkę.
Nie ma na to lekarstwa.
Osoba, którą była...
już nie powróci.
Żaden napój nie przywraca prawdziwej miłości.
Miłość...
jest najpotężniejszą z magii, tylko jej nie posiadam w butelce.
Gdybyś miał buteleczkę miłości, byłbyś w stanie zrobić wszystko.
Ale nie po to tu przyszłaś, prawda?
Czego naprawdę chcesz?
Twojej pomocy...
w zabiciu Królowej.
Teraz możemy porozmawiać, kochanieńka.
Śnieżko, nie rób tego.
Co to jest?
Sposób na zabicie Królowej.
Jak to mi pomoże dostać się do zamku?
Nie. To jest niemożliwe.
Musisz ją zabić,
gdy będzie w drodze do letniego pałacu.
Wystrzelisz strzałę z tego miejsca, a nikt cię nie zauważy.
Strzała wystrzelona z tego łuku dokona tego, o co ci chodzi.
Zawsze znajduje cel.
Nie mogę na to patrzeć.
Jeśli weźmiesz tę broń, zrobisz to sama.
Od początku taki był plan.
To co mam zrobić w zamian?
Nic nie musisz robić, kochanieńka.
U ciebie wszystko ma swoją cenę.
Ostatnio wziąłeś kosmyk włosów. Czego chcesz tym razem?
Powiedzmy, że...
inwestuję w twoją przyszłość.
- Co mogę dla ciebie zrobić? - Dr. Hopper, potrzebuję pomocy.
Rozumiem. O co chodzi?
Muszę sobie przypomnieć, co się działo podczas moich omdleń.
Dlaczego?
Myślę, że mogę wiedzieć coś, co pomogłoby Mary Margaret.
Rumplestiltskin!
Pokaż się.
Wciąż ubrany jak książę,
chociaż porzuciłeś życie, które ci podarowałem.
Tak wygląda twoja wdzięczność?
Podarowałeś mi karę więzienia.
Zaiste, którego uniknąłeś.
Uważaj, kochanieńki.
- Król George jest mściwy. - Jestem tu z powodu Śnieżki.
Chodzą głosy, że chce zabić Królową i zwróciła się do ciebie po pomoc.
W rzeczy samej, prawda to.
- Co jej zrobiłeś? - Co ja jej zrobiłem?
Raczej co ty jej zrobiłeś. Ty jesteś powodem jej bólu.
Gdyby nie ten ból, nigdy nie wypiłaby napoju, który jej dałem.
To ją odmieniło.
Cofnij moc napoju. Każdą magię można przełamać.
O tak, z dwójką kochanków.
I co wtedy?
Pocałunek prawdziwej miłości ją obudzi.
Oczywiście.
Ale ciężko będzie ją cmoknąć, kiedy nie wiesz, gdzie jest.
Podaj swoją cenę.
Co powiesz na swoją pelerynę?
- A po co ci ona? - Pełno tutaj przeciągów.
Gdzie ona jest?
W drodze do królewskiego traktu.
Tamtędy będzie jechała Królowa.
Lepiej się pośpiesz, bo jak zabije Królową,
stanie się tak zła, jak kobieta, którą pozbawi życia.
Nigdy nie mogłaby być tak zła.
Zło się nie rodzi, kochanieńki.
Zło się tworzy. Jeśli Śnieżka wejdzie na tę ścieżkę, nie będzie odwrotu.
- Zabieraj te łapy! - Śnieżko.
Kim jesteś? Co robisz?!
Przywracam ci pamięć.
Mówiłem, że zawsze cię odnajdę.
Mam dowód.
Tak mama dostała się do waszego mieszkania.
Tak wrobiła panią Blanchard.
Ukradłeś to z jej biura?
Księga mówi, że otwierają wszystkie drzwi.
Nie ma mowy, by pasowały do zamka.
Musimy spróbować.
Nie mówiłam? Daj spokój, Henry.
Chcesz myśleć, że odpowiedzią na wszystko jest operacja Kobra...
ale czasem prawdziwy świat ma pierwszeństwo.
Spróbuj jeszcze raz. Proszę.
Jeden raz, a potem odpuszczamy.
Ty to zrób.
Tym.
Teraz wierzysz?
Śnie...
Zakładam, że to o tobie Rumpelstilskin pomógł mi zapomnieć.
- Przypomnij mi, coś za jeden? - To ja, Książę z Bajki.
Książę z Bajki?
Zaczynam rozumieć, czemu wypiłam ten napój.
Nic z tego nie rozumiem.
Pocałunek prawdziwej miłości powinien wrócić ci pamięć.
To nie jest prawdziwa miłość... bo ja cię nie kocham.
Kochasz. Tylko nie pamiętasz tego.
Ty kochasz mnie, ja kocham ciebie.
Słowa, słowa. Oto cała miłość.
I nieszczęśliwie dla ciebie, słowa nic dla mnie nie znaczą.
Wiesz, co ma dla mnie znaczenie?
Działanie i to właśnie mam zamiar zrobić.
Śnieżko, posłuchaj! Nie możesz tego zrobić.
Nie chcesz taka być. Nie możesz jej zabić.
Czyżby?
No to patrz.
Nie rób tego! Śnieżko!
Davidzie, posłuchaj uważnie. Słyszysz mnie?
- Tak. - To dobrze.
Chcę, żebyś cofnął się pamięcią do ostatniej rozmowy z Kathryn,
do ostatniego wspomnienia.
- Powiedz, gdzie jesteś? - W swojej sypialni.
- Kiedy? - W dniu jej wyjazdu.
- I co robisz? - Dzwonię do niej na komórkę.
O czym rozmawialiście?
Powiedziała, że musi rozpocząć nowe życie, beze mnie.
Uważała, że Mary Margaret i ja powinniśmy być razem.
Jak skończyła się ta rozmowa?
Powiedziała, że cierpi...
ale pragnie, żebym był szczęśliwy.
Pamiętasz coś, co było potem?
Tak.
Widzę w lesie Mary Margaret.
Co ona tam robi?
Nie możesz jej zabić.
Czyżby?
- No to patrz. - Nie rób tego.
- Co się stało? - Musiałem cię obudzić.
Zapadłeś w za głęboką hipnozę.
Coś cię zaniepokoiło. Co zobaczyłeś?
To było...
Co?
Powiedz mi. Mogę ci pomóc.
Powiedz, co widziałeś. Mogę ci pomóc.
Nie możesz.
Wynoś się stąd.
- Ty musisz być James. - Umiesz mówić?
Tak, słuchaj. Nazywam się Jiminy.
Gdy Śnieżka zaczęła dziwnie się zachowywać,
skrzaty poprosiły o interwencję, ale...
Obawiam się, że nie byłem zbyt pomocny.
Ja też nie lepiej się spisałem.
Wydostaniesz mnie stąd. Muszę ją powstrzymać.
Spróbuję.
- Jaki masz plan? - Nie wiem.
Próbowałem wszystkiego, by wrócić jej pamięć,
ale nic nie podziałało.
Spróbuj teraz.
Widać zabrałeś się do tego nie tak, jak trzeba.
Jak ma sobie przypomnieć, kim jesteś,
skoro pogubiła się w tym, kim sama jest?
Usunąć się z drogi!
Pochylcie głowy przed Królową!
Co ty wyprawiasz?!
Czemu to zrobiłeś?!
Mówiłaś, że bardziej cenisz... działanie niż słowa.
Teraz będziesz miała jedno i drugie.
- Kocham cię, Śnieżko. - Ale ja nie kocham ciebie.
- Nawet cię nie pamiętam. - Nie dbam o to.
Martwi mnie tylko to, że zapomniałaś, kim naprawdę jesteś.
Wolałbym umrzeć, niż pozwolić ci zanurzyć się w mroku.
Naprawdę zginąłbyś dla mnie?
A to wygląda na żart?
Nikt wcześniej nie zrobił dla mnie nic podobnego.
Nikt nie był zdolny dla mnie umrzeć.
Nikt, kogo pamiętasz.
- Książę. - Tak, to ja.
Wojsko króla George'a.
Stop!
Książę James.
Zostaw dziewkę. Mamy to, czego szukaliśmy.
Nie!
James!
Nie!
Dość!
Śnieżko.
Śnieżko!
James!
Śnieżko!
Odnajdę cię!
Zawsze cię odnajdę.
Emma pozwoliła na chwilę rozmowy.
Dr Hopper pomógł mi przypomnieć sobie, co działo się podczas omdleń.
I?
To jedynie strzępy wspomnień, ale...
Byliśmy w lesie, a ja wciąż powtarzałem "nie rób tego".
Nie rób czego?
"Nie zabijaj jej". To wciąż mówiłem.
Kathryn?
Myślisz, że przypomniałeś sobie, że chciałam zabić Kathryn?
Wyjaśnisz mi, skąd mam takie wspomnienia?
Davidzie...
Pytasz mnie, czy miałam coś wspólnego z zabójstwem Kathryn?
Szeryf znalazła jej serce w naszym miejscu.
W twoim pudełku.
Narzędzie zbrodni znaleziono u ciebie. A ja... mam te wspomnienia.
Więc tak, o to pytam.
Kiedy pojawiły się twoje bilingi, kiedy znalazłam cię w lesie,
gdy wszyscy myśleli, że zabiłeś Kathryn,
obstawałam za tobą.
Ani przez chwilę w ciebie nie zwątpiłam.
A teraz, kiedy wszystko wskazuje na mnie...
naprawdę myślisz, że byłabym zdolna do takiego okrucieństwa?
Wynoś się stąd.
- Co to jest? - Przeprosiny.
Nie zależy nam na kubku.
To jedyna zniszczona rzecz, którą mogę zastąpić nową.
Przepraszam.
Jedyne, co mogę powiedzieć, to...
przepraszam.
- To ty. - To ja.
Witaj z powrotem.
Jeśli chcesz, możesz wziąć swój stary pokój.
Dziękuję. Ale nie mogę zostać.
Dokąd się wybierasz?
Król George porwał Jamesa. Muszę go odbić.
Nie, Śnieżko, nie możesz tego zrobić.
Nie mogę pozwolić królowi go zabić.
Przybył po mnie.
Nieważne, co się ze mną stanie. Muszę spróbować.
Nie to miałem na myśli.
Nie możesz tego zrobić sama.
Ale na szczęście nie musisz.
Pokażmy temu królowi, na co naprawdę stać Śnieżkę i 7 krasnoludków!
Śniadanie.
Dzięki.
Wiem, że Gold nie chciał, byśmy rozmawiały,
ale musisz to usłyszeć ode mnie.
Badania DNA potwierdziły, że to było serce Kathryn.
Ona nie żyje.
Przepraszam...
za wiele rzeczy.
Ale skoro mamy dowód śmierci,
mamy wystarczające dowody, by sprawa nabrała tempa.
Tak się stanie.
Wiesz, że ci wierzę, prawda?
Wszystkie dowody jedno wskazują na pewno...
zostałaś wrobiona i wierzę, że Regina za tym stoi.
To dlaczego wciąż tu siedzę? Czemu nie skonfrontujesz tego z nią.
Bo wiara to nie dowód.
- Ale powiedziałaś... - Jeśli zrobię to źle, zaszkodzę ci.
Zawsze gdy stawiałam się Reginie, ona to zauważała i przegrywałam.
Dlaczego tym razem ma być inaczej?
Bo ona nie wie, że coś podejrzewam.
Czemu ona mi to robi?
Nie wiem, ale się dowiem i obiecuję,
że nie spocznę, póki nie odkryję, co kombinuje.
Jak chcesz to zrobić? To jej miasto.
Pracuję nad tym.
Wierzę w ciebie.
I teraz ty musisz wierzyć we mnie.
Możesz to dla mnie zrobić?
Oczywiście.
- Panie Gold. - Właśnie robię inwentaryzację.
W czym mogę pomóc, panno Swan?
Jakiś postęp, o którym powinienem wiedzieć?
- Regina ją wrobiła. - I to cię zaskoczyło?
Pokaż mi dowód i załatwimy to natychmiast.
Rzecz w tym, że nie mam niczego, co można użyć w sądzie.
Ale ja to wiem.
Popatrzcie, kto stał się nagle kobietą wierzącą.
Po co przyszłaś? Podzielić się teoriami spiskowymi?
- Potrzebuję pomocy. - Ode mnie?
Zawsze gdy się stawiałam Reginie, przegrywałam,
oprócz tego, kiedy pomogłeś mi zostać szeryfem.
O ile sobie przypominam, nie pochwalasz moich metod.
Pochwalam wyniki.
Ale tym razem chodzi o coś więcej niż praca.
Muszę ratować przyjaciółkę.
I jesteś gotowa posunąć się tak daleko, jak będzie trzeba?
Nawet dalej.
To rozumiem.
Proszę się nie bać, panno Swan.
Regina może jest potężna, ale coś mi mówi,
że ty jesteś potężniejsza, niż ci się wydaje.
:: Project Haven :: .:: GrupaHatak.pl ::.
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤